منتشر شده در: 11/24/09 3:36 PM GMT

دولتي كه كوچك‌ترين ارزشي براي حقوق مردم قائل نيست و با ابزار زور و تهديد به مردم حكومت مي‌كند، حتي به اين هم بسنده نمي‌كند و وارد حريم خصوصي و شخصي افراد جامعه شده و به آنان امر و نهي مي‌كند كه چه بپوشند و چگونه در خيابان راه بروند. آقاي احمدي‌نژاد به فكر انتقام گرفتن از مخالفان خود و حتي منتقدان خود است و با در دست گرفتن تمامي امور مملكتي و واگذاري تمامي نهادها همچون مترو از شهرداري به دولت و همچنين به سپاه پاسداران دست مردم را از همه چيزهايي كه حقشان است كوتاه مي‌كند.

احسان، تهران

منتشر شده در: 11/24/09 5:54 AM GMT

نیازی به گفتن نیست که تجاوز به خلوت آدمی، به کنترل فرد منتهی می شود، و هدف حکومت های توتالیتر بر هم زدن فضای خصوصی، اختلال در امنیت و استقلال فرد برای تسلیم و فرمانبرداری است.
معمولا خلوت آدمی بیشتر امتیاز طبقه متوسط و به بالا بوده است که بغیر از رفاه، اهمیت ویژه ای برای پیشرفت زایی فرد دارد، با این حال، نباید سوءاستفاده شود! یعنی تعلقات و زندگی خصوصی من! چون مغایر با ظواهر اخلاقی و واقعیت است. از طرفی، نیاز وافر به افراد و آگاهی و فعالیت سیاسی، دو زندگی خصوصی و عمومی جدایی پذیر نیستند..

علی گویان، تورنتو

منتشر شده در: 11/24/09 12:07 AM GMT

دخالت دولت در ساخت مترو و امرو نهی های ديگر چندان وحشتناک نيست، وقتيکه يک مشت وحشی تحت عنوان بسيجی به خانه خصوصی مردم يورش ميبرند و داخل يخچال را جستجو ميکنند تا مبادا اغذيه غيراسلامی پيدا کنند!!!!
صد رحمت به زورگويانی چون، شاه ، چنگيز ، شمر و يزيد.

آغباتان - آکباتان، آذربايجان- همدان

منتشر شده در: 11/23/09 8:58 PM GMT

با سلام
من فقط میخوام بدونم اگه اون بازیکن زیر ابرو بر میداره ، روی بازیش تاثیری میزاره که تو این مسئله هم دخالت میکنن ؟ تا این حدشو تا حالا توی هیچ جای دنیا ندیده بودیم ، حکومت های کومونیستی هم اینقدر دخالت نمیکنند

کامران، بیرمینگهام

منتشر شده در: 11/23/09 7:50 PM GMT

دولت ها دو گونه بوده اند1- دولتهای تدافعی و خدماتي وحافظ امنيت اقتصادی واجتماعی مردم در مقابل تهاجمات داخلي وخارجي. اين دولت ها منتخب مردم اند- 2- دولتهاي تهاجمی ومفسم غنائم تهاجمات داخلي وخارجي بين نيروهای خودی برطبق دستورالعمل هرکه زورش بيش سهمش بيش. دولتهای نوع اول خادم مردمند ودر دولت های نوع دوم مردم ابزارتهاجمند.ممکن است برخی دولتهای نوع اول غير مقبول ونوع دوم مقبول گردند ويا بهم تبديل گردند.در نوع اول مداخلات معمولاٌ کنترل شده چون دولت خادم است و در نوع دوم مداخلات حد واندازه ندارد.

اکبر

منتشر شده در: 11/23/09 6:55 PM GMT

ماهی زسر بگندد
نی زدم
هر کی طرفداری اين رژيم را چه در نوشتن مطلب چه هر کاری - -
راستی در کار ومغزش نمی گنجد
امثال - - -

جلال، قم

منتشر شده در: 11/23/09 6:42 PM GMT

تو کشورهای دمکراتیک ارتباط حکومت با مردم و بلعکس نحو نظارت مردم بر حکومت کاملا تعریف شده و در طول زمان به بهترین فرم شکل پیدا کرده. اتفاقا بر خلاف نظر برخی‌ که سیستم‌های دمکرات رو معادل بی‌ بند ووو باری میدونن، بیشترین قید ووو بند در رعایت حقوق انسانی‌ افراد منجمله همین آقایون تو همین سیستم‌ها در نظر گرفته شده. اینکه چه بخشی از کار باید دولتی باشه یا خصوصی به نحو پیاده سازی اون ربط داره. تو کانادا بهداشت و آموزش تا دوره متوسطه دولتی و قابل قبوله.

amir، canada

منتشر شده در: 11/23/09 5:06 PM GMT

رابطه دخالت دولت در زندگی خصوصی مردم از میزان دمکراسی حاکم ناشی میشود. هر چه دولت دیکتاتور تر (مثل ج.ا)، دخالت و فضولی هم بیشتر است. حالا این دخالت و فضولی میتواند به اشکال مختلف و عناوین مختلف باشد. مثلا خیلی ساده میتوانند از وضع ظاهری شما که به خود شما مربوط میشود ایراد بگیرند و اسم آنرا امر به معروف بگذارند. یا مهری به شما بزنند و از یک گوشه ای و جائی‌ یک حدیثی ‌چیزی بیرون بکشند و کلاه شرعی رویش بگذارند. این دخالت دولت در زندگی مردم متاسفانه در (تمامی) کشورهای اسلامی دیده میشود.

لطفعلی، مشهد مقدس

منتشر شده در: 11/23/09 4:44 PM GMT

دوستان خواهش ميکنم منصفانه قضاوت کنيد. ما داريم درمورد ملتی صحبت ميکنيم که عادت به دادن ماليات ندارد چه قبل از انقلاب و چه بعد. اگر در مورد غرب يا دمکراسی غرب صحبت ميکنيد ملتش روی همه چيز ماليات ميدهند غير از نفس کشيدن. بله وقتی حاضريد پول برای دولتت خرج کنيد دولت هم در عوض خواسته بجای ملت را بجا مياورد.

فرشاد، امريکا

منتشر شده در: 11/23/09 4:34 PM GMT

حد و مرز دخالت دولت در زندگی شهروندان کجاست؟در نظام ديکتاتوری در ايران که هيچ قانونی درست اجراع نمی شود،فقط افراط و خرافات به نام قانون به انسانها تجاوز می شود،براينکه هدف نظام رشد فرهنگی نيست،بلکه فقط حفظ نظام ديکتاتوری است،هر چه محيط بستهتر باشد و انسانها کم فرهنگتر،دولت خيلی راحتتر بدون حد و مرز در زندگی شهروندان دخالت مي کند و اين دخالت به نام مذهب انجام می شود و نه از روی منطق و قانونی که روی منطق باشد و اين قانون و روش فکري،يک بی قانونی و يک جرم است.

عبدی ---، Hamburg، آلمان

منتشر شده در: 11/23/09 4:31 PM GMT

البته وظیفه دولتها نظارت بر روند سالم زندگی عمومی است و در این باره قوانین وضع می شود.سوال شما بیشتر شباهت به شیطنت های قبلی تان دارد تا یک کار دلسوزانه و حرفه ای. بعید می دانم پیشرفت ایران را دوست داشته باشید. سوال من اینست مگر در دولت هائی که شما آنها را دموکرات می دانید در تمام خیابانها با دوربین مردم را کنترل نمی کنند؟ آیا این دخالت دولت در امور مردم نیست؟ مگر پریروز تلاشی برای انفجار در ایرلند صورت نگرفت؟ چرا آنرا تروریسم مسیحی نام ندادید

احمد

منتشر شده در: 11/23/09 4:26 PM GMT

حد و مرز دخالت دولت در زندگی شهروندان کجاست؟در نظام ديکتاتوری در ايران که هيچ قانونی درست اجراع نمی شود،فقط افراط و خرافات به نام قانون به انسانها تجاوز می شود،براينکه هدف نظام رشد فرهنگی نيست،بلکه فقط حفظ نظام ديکتاتوری است،هر چه محيط بستهتر باشد و انسانها کم فرهنگتر،دولت خيلی راحتتر بدون حد و مرز در زندگی شهروندان دخالت مي کند و اين دخالت به نام مذهب انجام می شود و نه از روی منطق و قانونی که روی منطق نباشد و اين قانون و روش فکری يک بی قانونی است.

عبدی ---، Hamburg، آلمان

منتشر شده در: 11/23/09 4:24 PM GMT

در کشوريکه ولی فقيه حق دخالت و تصميم گيری در همۀ امور را دارد حريم خصوصی و حقوق شهروندی بی معنی است به عقيده حکام ايران نحوۀ زندگي کردن مردم در رساله هاي مراجع تقليد از قبل تعيين شده است که چگونه بپوشند چگونه بخورند چه بخوانند حتي در مورد آميزش هاي جنسي دستورات لازم صادر گرديده در مورد فعاليتهای اجتماعی هم مراجع تقليد در گروهايی مانند شورای نگهبان در مورد چگونگی فعاليتهاياجتماعی مردم تصميم ميگيرند

د

منتشر شده در: 11/23/09 4:19 PM GMT

با سلام به شما
به نظر من قصد دولت فقط کم کردن قدرت جناح مقابل است و بس و لو به ضرر و زیان ملت و دولت باشد.

علی محمدی، سوئد

منتشر شده در: 11/23/09 4:01 PM GMT

مهدي. واشنگتن دی سی
مهدی جان شما درست ميفرماييد ! درغرب می توان به هرکسی انتقاد کرد اما سيستم افراد ومنظورش را بخورد مردم می دهد .
بنا براين مسولين هنر يبشگان سيستم هستند که تماشاجيان اجباری در رظايت از نقش انها ندارند .
اين بازی بيچيده بحساب دموکراسی و خط قرمز دخالت شهروندان در کار بزرکترهاست يعنی اينکه انچه من می گويم بکن نه اينکه انچه تو می خواهی !
در شرق هم همين سياست به زبان ديگری اعمال ميشود .
ازادی فقط در شکم مادر بود و بعد از مرگ معنای واقعی را يبدا می کند .

نمونه، ايتاليا