منتشر شده در: 3/14/07 10:16 AM GMT

من وقتی برای اولين بار صد سال تنهای رو خوندم واقعا پی به عظمت اين نابغه بردم و واقعا ميگم که بعد هيچ کتابی رو نخوندم چون واقعا احساس ميکنم اون کتاب برای تمام طول عمرم کافی بوده وهست

گوران، مريوان

منتشر شده در: 3/14/07 8:58 AM GMT

نام مرا هم در لیست ارادتمندان گابریل گارسیا بگذارید.
سالهاست که من با خواندن کتاب "صد سال تنهایی" در خلسه تنهایی خود حظ می کنم و هنوز هم از فضای آمیخته با عشق و جادوی این رمان غرق لذت می شوم.
به دنیا بگویید به احترام این مرد بزرگ در روز تولدش جشن بگیرد.

ثمین، تهران

منتشر شده در: 3/13/07 3:35 AM GMT

با همان و تنهایان
معدودند انسانهایی که بیشمارآدمیان دیگربا آنها زندگی می کنند.من مارکزرا گاه نفس کشیده ام.این حسی ست ماورای حس انسانی که ازجنس شناخته های مانیست.ازجنس ناشناخته هاست.
گارسیا مارکزآسمان را به زمین نزدیک کرده است واین برای موجودی که خودزمینی ست معجزه ایست.اوپرده اسرارراکمی کنارزده وآنچه دیده و نشان داده صحنه هایی نفس گیرند.بهت و وهمی شگفت .شگفتی ای بی مانند وهراسی لذت بخش ازدیدن عجایب و نادیده ها.دوست دارم اوراببینم.رویارووازجنس واقعیت.تخیلش را اعاشقم ِ اما خودش را واقعی می خواهم.

فرحناز صادقی، تورنتو

منتشر شده در: 3/11/07 2:11 PM GMT

باعث بسي شرمساري است که من (دختر 25 ساله) تا چند ماه گذشته حتي اسم ايشان را نشنيده بودم تا اينکه يک گروه رپ ايراني با نام emziper که شايد تنها يک آلبوم روانه بازار کرده‌ باشند در پايان يکي از آهنگهايشان اين جمله را دگلمه کردند "هيچکس ارزش اشک ريختن تو را ندارد و کسي که چنين ارزشي دارد باعث اشک ريختن تو نمي‌شود" و چه نيکو که در پايان نام گابريل گارسيا مارکز را عنوان کردند. توجهم به اين نام جلب شد و تنها با خواندن چند جمله از ايشان در يکي از صفحات اينترنتي دريافتم که نابعه‌اي در تاريخ بشريت است.

موسوي، تهران

منتشر شده در: 3/9/07 11:43 PM GMT

در 10 سالگی با خواندن \"ساعت شوم\" وارد دنیای پیچیده ی او شدم.در 12 سالگی خواندن \"پاییز پدرسالار\" تجربه ای دیوانه کننده بود.15 سالگی سال بزرگ آشنایی من با \"صد سال تنهایی\" بود.تابستان 16 سالگی زمان خواندن داستان سراسر دیوانگی \"زیبای خفته در هواپیما\" بود.سال خواندن \"تابستان خوش خانم فورس\".17 سالگی سال آشنایی با حماسه سالوادور آلنده بود از مجرای گزارش تلخش...اینک من ام با کوله باری از نوشته های او.اینک من ام با عشقی ایرانی به یک نویسنده.نویسنده ای از جایی بس دور...

آرش، کرمانشاه

منتشر شده در: 3/8/07 2:06 PM GMT

گابریل گارسیا مارکز را به شدت دوست دارم و اکثر کتاب هایش را خوانده ام.جایی خواندم که هفته ی آخر فروردین و یا هفته ی اول اردی بهشت 86به ایران خواهد آمد از این بابت بسیار خوش حالم چرا که در چند کتابش به قالی ی ایرانی اشاره کرده است.ای کاش بیاید و یک قالی ی ایرانی یادگاری از ایرانی ها داشته باشد.صد سال تنهایی اش را می پرستم و خودش را هم... ای کاش عمری آن قدر طولانی داشته باشد که باز یک رمان نظیر صد سال تنهایی بتواند بیافریند... شاد وپاینده باد

مهديه، خراسان-قاین

منتشر شده در: 3/8/07 1:04 PM GMT

زمانی که رمان "صد سال تنهایی" بعد از انقلاب به دست بچه های نمایشنامه نویس در تهران رسید تعدادی از آنها پس از خواندن کتاب مدت کوتاهی در تیمارستان بستری شدند.
هر کس حقیقت این کتاب را درک کند واقعا نیاز به زمان دارد تا بتواند آنرا هضم کند.

مهدی، تهران

منتشر شده در: 3/8/07 12:21 PM GMT

من مارکز را در سال60از صد سال تنهایی شناختم تا به عشق در سال های وبا که در استحکام نوشتاری به اوج رسید. من بعد از آن دیگر کتابی از وی نخواندم. اما زندگانیم به نحو عجیبی به مرور خاطرات صدسال تنهایی بدل شده تا عاشق پیشه سال های وبا ،که خود با زن و فرزند درگیر یک عشق بسیاربا شکوه شدم. می ترسم سرنوشتم هم مانند مکلیادس پیرشود که هنگامی رازها را کشف کرد که هنگام مرگش بود یامانند قهرمان سالهای وبا که ترجیح داد پا به کشتی بگذارد کههیچگاه به ساحل نرسد تاهمواره عاشق بماند.

احمد رضایی، آبادان

منتشر شده در: 3/8/07 6:10 AM GMT

براي من گابريل گارسيا مارکز بيش از يک نويسنده است.افرينده است.خالق است. تمامی کتابهايشرا خوانده ام.چه به فارسی وچه به انگليسي. من کتاب صد سال تنهايی را بيش از 5 مرتبه خوانده ام و هر بار احساسی متفاوت داشته ام. اعجاز انچه که رئاليسم جادويی ميخوانند در اثار مارکز به منتهاي عاليش ميرسد. تابحال هيچ نويسنده ديگری برايم به تاثيرگذاری مارکز نبوده است. بر دستانش بوسه ميزنم و ميلادش را تبريک ميگويم. فرحناز -لس انجلس

farahnaz، Los Angeles

منتشر شده در: 3/7/07 7:46 PM GMT

یک دوست دانمارکی میگفت که یک بار در جائی با یک ژاپنی هم صحبت شده بودند و زبان یکدیگر را نمی فهمیدند و همصحبت ژاپنی با انگلیسی ضعیف خود از «صد سال تنهائی » چییزی گفت . با این شناخت مشترک کلی گپ زدیم .
گابریل مارکز ، پابلو نراودا یاد آور دوران رؤیائی چپ در آمریکای جنوبی . شاملو و فروغ در ایران .
شروع رئالیسم جادوئی از او تا به امروز .

بهمن، دانمارک

منتشر شده در: 3/7/07 5:30 PM GMT

فضای داستان های گابریل گارسیا با وجود اینکه از لحاظ سبک مدرن هستند ولی ، خیلی به فضای افسانها و قصه‌های شرقی مخصوصا ایران نزدیک هستند ، برای همین من میتوانم به راحتی با شخصیتهای داستناهیش ارتباط برقرار کنم، استفاده از اساطیر و سمبلهای ناخوداگاه جمعی که میراث بشریت هستند حالتی را پدید آورده است که انسان جدا از اختلافهای فرهنگی و قومی خود را در داستانهای گابریل غریب احساس نکند.

صلاح الدین، اسلو

منتشر شده در: 3/7/07 2:48 PM GMT

وی در ۶ مارس ۱۹۲۸ در کلمبیا متولد شد.ازاو بعنوان رمان‌نویس، روزنامه‌نگار،ناشر و فعال سیاسی یاد می شود. وی پس از درگیری با رییس دولت کلمبیا در مکزیک زندگی می‌کند. وی در سال ۱۹۴۷ به تحصيل رشتهٔ حقوق در دانشگاه بوگوتا پرداخت. در سال ۱۹۶8 مشهورترین شاهکار هنری خود رمان صد سال ‌تنهايی را منتشر کرد و در سال ۱۹۸۲ برای این رمان، برندهٔ جایزه نوبل ادبیات شد. در سایتهای مختلف دیدم سفر ایشان به ایران در سال آتی محتمل است.

علی رضا صلاح، شیراز

منتشر شده در: 3/7/07 12:59 PM GMT

گارسيا نماينده عمده ايست از جنبش رياليستی در امريکای لاتين و منعکس کننده ارزشمند وقايع انطور که هستند. او با سابقه اکادميک روزنامه نگاری و حقوق، ائينه ايست که ميشود افتاده گيهای جامعه کلمبيا ئی و در کل امريکای لاتين را در داستانهای او ديد. در داستان کوتاه Death Constant Beyond Love او تماشاگر اگاه سياست،فقر و فساد است. او را ميتوان تنها نويسنده ای دانست که از کشتار صدها کارگران موز چين معترض به تجاوزهای اشکار و ضد انسانی کمپانی United Fruit سخن گفته است. او بی شک نا ظری تيز چشم اما

سام، امريکا

منتشر شده در: 3/7/07 9:55 AM GMT

اميدوارم عمر مارکز عزيز اين غول رماننويسی جهان طولانيتروپربارترباد

ليلی ارجمند، هلسينکی

منتشر شده در: 3/7/07 9:47 AM GMT

ترجمه صد سال تنهائی مارکز به فارسی تقريبأ همزمان با ترجمه ًبيست کشور آمريکای لاتينً توسط زنده ياد محمد قاضی بود. جهان را برای خواننده ايرانی علاقمند به مسائل اجتماعی را وسيعتر کرد. تولدش را از طرف خود و تمام انهائی که بخاطر دچار بودن به وضعيتی که شرحش در رمانهای او داده شده قلم هايشان شکست و فرصت هشتادساله شدن نيافتند تبريک ميگويم.

ممد، استکهلم